ที่มาและความสำคัญของหลักสูตร

ปัจจุบันการบรรเลงเครื่องดนตรีได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่า เครื่องสาย เครื่องลิ่มนิ้ว เครื่องกระทบ เครื่องดนตรีไทย สามารถบรรเลงได้ในทุกเพศทุกวัยและเลือกศึกษาได้ตามความสนใจของผู้เรียน โดยแต่ละเครื่องดนตรีมีเอกลักษณ์ทางสีสันของเสียง (Tone Color) ที่แตกต่างกันออกไป อีกทั้งประโยชน์ในการเล่นดนตรียังช่วยในการพัฒนาด้านต่าง ๆ ของมนุษย์ โดยผลจากการศึกษาพบว่า ดนตรีส่งเสริมพัฒนาการทางสมองการเรียนรู้ การใช้จินตนาการและความคิดสร้างสรรค์โดยตรง กิจกรรมดนตรีและการเคลื่อนไหวจะช่วยพัฒนาสมองซีกซ้ายและขวาให้ทำงานอย่าง สมดุล ขณะฟังดนตรีจะรู้สึกผ่อนคลายปล่อยความคิดจินตนาการไปตามบทเพลง ซึ่งส่งผลดีต่อสมองซีกขวา ส่วนตัวโน้ตหรือจังหวะเคาะดนตรีจะช่วยกระตุ้นการทำงานของสมองซีกซ้ายด้านภาษา คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ ดังนั้นดนตรีจึงช่วยพัฒนาความฉลาดได้อย่างแท้จริง
ทั้งนี้ สาขาวิชาดนตรีและสาขาวิชาดนตรีศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ จึงได้จัดทำหลักสูตรระยะสั้นการบรรเลงเครื่องดนตรีขั้นพื้นฐานขึ้น เพื่อเป็นการบริการวิชาการให้กับนักเรียน นักศึกษา บุคลากรภายในหน่วยงานของรัฐ ภาคเอกชน และบุคคลทั่วไป ให้มีความรู้ และทักษะการบรรเลงเครื่องดนตรีขั้นพื้นฐาน ได้แก่ ประวัติศาสตร์ทางดนตรีและทฤษฏีดนตรีขั้นพื้นฐาน ลักษณะและส่วนประกอบของเครื่องดนตรี โน้ตเพลง แบบฝึกหัด ตลอดจนวิธีการบรรเลงบทเพลงขั้นพื้นฐาน เพื่อต่อยอดในการนำไปปรับใช้ให้เกิดประโยชน์ได้ต่อไป

เนื้อหาของหลักสูตร

1 หน่วยการเรียนรู้ที่ 1: ความรู้เกี่ยวกับประวัติความเป็นมา ส่วนประกอบของเครื่องดนตรี และทฤษฎีดนตรีขั้นพื้นฐาน
2 หน่วยการเรียนรู้ที่ 2: วิธีการบรรเลงเครื่องดนตรีตามโน้ตเพลงและแบบฝึกหัดขั้นพื้นฐาน
3 หน่วยการเรียนรู้ที่ 3: การบรรเลงตามโน้ต สัญลักษณ์ และเครื่องหมายต่าง ๆ
4 หน่วยการเรียนรู้ที่ 4: การบรรเลงบทเพลงขั้นพื้นฐาน

หัวข้อที่	เนื้อหา/กระบวนการ	จำนวนชั่วโมง
		ทฤษฏี	ปฏิบัติ
รวม		0	0